جَو

«جو» تا800 کیلو متری سطح زمین در فضا گسترده شده است.دانشمندان جو را به پنج لایة غیر قابل رؤیت تقسیم نموده اند.این لایه ها مخلوطی از گاز های اکسیژن و نیتروژن می باشد. ما برای عکس گرفتن از آب و هوا،از ماهواره هایی که در بالا ترین لایة جو قرار گرفته اند،استفاده می کنیم. هواشناسان با استفاده از این عکس ها چگونگی وضع هوا را در این روز ها یا هفته های آینده،پیش بینی می کنند.

 پنج لایة جو از این قبیل هستند:

1-اگزوسفر

این لایه در 700تا800کیلو متری زمین قرار دارد و از گاز های رقیقی تشکیل شده است که تا فضا کشیده شده اند.این همان جایی است که ماهواره ها به دور سیارة ما می گردند.

2-ترموسفر

این لایه در 80 تا 700کیلو متری زمین قرار دارد. این همان جایی است که شفقهای قطبی نمایان می شوندو شهاب سنگ خا می سوزند.

3-مزوسفر

ای لایه50 تا 80 کیلو متری زمین قرتر دارد و سرد ترین قسمت جو می باشد.

4-استراتوسفر

این لایه در 12تا50کیلومتری زمین قرار دارد.هوا پیما ها در هوای رقیق استراتوسفر پرواز می کنند.

5-تروپوسفر

این لایه به فاصلة12کیلو متری زمین قرار دارد.این همان جایی است که تغییرات آب و هوایی رخ می دهد.

دزدوطبل

روزی دزد خواست وارد خانه شود.در آن خانه چیز هایی دیده بود که می خواست آن را بردارد. چند روز در خانه گشت ؛ولی از تر مردم وارد خانه شود.او می دانست چند روز خانه خالی است،این بود که با خودش قرار گذاشت،یکی از نیمه های شب  دیوار را سوراخ کند و وارد خانه شود.

دوغ نسیه

روزی روزگاری  در یکی از شهر ها مردی زندگی می کرد که پول داشت وکم خرج می کرد.او هر گاه چیزی می خواست از این دکان وآن دکان نسیه می گرفت و به سختی پول وبهای آن را می داد.

روزی شنید که بقال دوغ خوبی آورده. پیش او رفت وگفت:«توی را وقتی که می آمدم چند جا دوغ دیدم. آن هم از آن دوغ ها؛ولی نخریدم.»

روزی روزگاری شاهی بود بیکار ومردم آزار.یک روز برای تفریف وخوش گذرانی اعلام کرد:هرکس بتواند دروغی بگوید کهمن باور نکنم،دخترم را به عقد او در می آورم!

از وقتی این خبر در آن سرزمین دهن به دهان گشت،همه ی دروغ سازان از پیروجوان به سوی قصر سرازیر شدند.آنها به حضور شاه می رسیدند با آب تاب دروغ های خود را تعریف می کردند؛ولی شاه آن را باور می کردومی گفت:چیزی نیست.من ای ن دروغ را باور می کنم،خب ممکن است چنین چیزی هم اتفاق بیفتد…

    اگر در منطقه اي  آسمان با بدون ابر وغبارزندگي كنيد،مي توانيد هرشب حدود 2500ستاره را در آسمان ببينيد؛ آن هم بدون هيچ وسيله ي خاصي.

    اين تعداد ستاره،تنها بخش بسياركمي از بزرگي فضا را نشان مي دهد.

    راستي،چرا با اين همه ستاره،شب ها آسمان،تاريك است؟

    نزديك ترين ستاره به ما،خورشيد نام دارد كه150ميليون كيلومتربازمين فاصله دارد.نور خورشيدبعدازحدودهشت دقيقه به زمين برسد.نورستاره ي بعدي چهار سال در راه است تا به زمين برسد. ستارگاني هستنندكه براي رسيدن نورشان به چشم مامليون هاسال وقت لازم است!گاهي پيش مي آيد كه ستاره اي نابودمي شود.يعني ماديگرآن رانمي بينيم.بسياري ازستاره هايي هم كه نورشان امشب به ما مي رسد،سال ها قبل نابود شده اند.البته نبايدنگرانباشيم آسمان ما بيستاره شود.ستارگان تازه به وجود مي آيند.